پارگی تاندون شانه، یکی از آسیبهای شایع در ناحیه کمربند شانهای است که در اثر حرکات تکراری، آسیب دیدگی ناگهانی یا فرآیندهای فرسایشی ناشی از افزایش سن به وجود میآید. این عارضه با درد، محدودیت حرکتی و کاهش قدرت عضلات اطراف شانه همراه است و در صورت عدم درمان مناسب، منجر به اختلال جدی در عملکرد اندام فوقانی میشود. دکتر عرفان صارم، از متخصصان برجسته با سابقهای درخشان در ارائه خدمات تخصصی در حوزه فیزیوتراپی، شناخته میشود.
علت پارگی تاندون شانه
فیزیوتراپی پارگی تاندون شانه، به عنوان یکی از اصلیترین روشهای درمانی غیر جراحی، نقش موثری در کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی، تقویت عضلات و بازگرداندن عملکرد طبیعی شانه ایفا میکند. در این مقاله، به بررسی اهمیت فیزیوتراپی شانه و علت آن میپردازیم. درمان افتادگی شانه با فیزیوتراپی، توسط کلینیک دکتر عرفان صارم انجام میشود.
درباره فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه بیشتر بخوانید.
علائم پارگی تاندون شانه
پارگی تاندون شانه، با مجموعهای از علائم دردناک و آزار دهنده همراه است که تشخیص و درمان به موقع آن را ضروری میکند. یکی از اصلیترین علائم این آسیب، درد مداوم یا شدید در ناحیه شانه است که به ویژه هنگام بالا بردن دست یا انجام حرکات خاص، تشدید میشود. این درد از حالت خفیف و آزار دهنده در ابتدا به مرور زمان به دردی مزمن و ناتوانک ننده تبدیل میشود. بسیاری از افراد مبتلا، هنگام انجام فعالیتهای روزمره مثل لباس پوشیدن، برداشتن اجسام یا حتی شانه کردن مو، افزایش درد را تجربه میکنند.
همچنین، گسترش درد از ناحیه شانه به بازو یا گردن یکی دیگر از علائم رایج است که همراه با احساس گزگز یا بیحسی در ناحیه بازو است. این نوع درد زمانی رخ میدهد که التهاب یا فشار ناشی از آسیب، به اعصاب اطراف مفصل شانه منتقل شود. احساس گیر کردن یا شنیدن صدای تقتق در مفصل شانه نشان دهنده آسیب در تاندونها میباشد. این صداها به ویژه هنگام حرکت دادن شانه یا بالا بردن دست به وجود میآید و با احساس ناخوشایند اصطکاک یا گیر کردن همراه است.
درد شبانه نیز از علائم شایع دیگر است، به ویژه هنگامی که فرد روی شانه آسیب دیده میخوابد، فشار ناشی از وزن بدن روی شانه ، درد را تشدید میکند و به اختلال در خواب منجر میشود. در کنار این علائم، کاهش دامنه حرکتی شانه، که باعث محدودیت در انجام کارهای روزمره مثل بلند کردن دست، چرخش شانه یا حرکت دادن دست به پشت بدن میشود. این کاهش دامنه حرکت با درد و التهاب همراه است و در صورت عدم درمان مناسب، به خشکی یا چسبندگی مفصل شانه منجر میشود. تمامی این علائم نشان دهنده وجود مشکل در تاندونهای شانه هستند و نیاز به پیگیری و درمان تخصصی دارند.
روشهای تشخیص پارگی تاندون شانه
تشخیص پارگی تاندون شانه، از طریق ترکیبی از معاینات بالینی، تاریخچه پزشکی و آزمایشهای تصویر برداری انجام میشود. در ابتدا، پزشک با بررسی علائم و سوالاتی در مورد نوع و شدت درد، فعالیتهای روزمره و سابقه آسیب دیدگی، به تشخیص اولیه میرسد. در مرحله بعد، پزشک، برخی آزمایشهای فیزیکی مثل تستهای خاص برای ارزیابی قدرت و دامنه حرکت شانه انجام دهد. این آزمایشها به شناسایی مناطقی که بیشتر تحت تاثیر قرار گرفتهاند، کمک میکند.
برای تایید تشخیص و بررسی جزئیات آسیب، از تصویر برداریهای پیشرفته استفاده میشود. یکی از مهمترین روشهای تصویر برداری، MRI (تصویر برداری با تشدید مغناطیسی) است که تصاویری دقیق از بافتهای نرم مثل تاندونها و عضلات فراهم میکند و میزان پارگی و موقعیت دقیق آن را نشان میدهد.
در برخی موارد، سونوگرافی برای ارزیابی وضعیت تاندونها و آسیبهای احتمالی استفاده میشود. علاوه بر این، در موارد خاص، آرتروسکوپی به عنوان روش تشخیصی دقیقتر مورد استفاده قرار میگیرد که به پزشک امکان مشاهده مستقیم مفصل شانه را میدهد. این روشها به پزشک کمک میکند تا نوع، شدت و محل دقیق پارگی تاندون شانه را شناسایی کرده و برنامه درمانی مناسب را تعیین نماید.
درمان پارگی تاندون شانه
درمان پارگی تاندون شانه، بستگی به نوع و شدت آسیب دارد. در مراحل اولیه و برای پارگیهای جزئی یا خفیف، درمانهای غیر جراحی مثل استراحت، یخ گذاری، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی برای کاهش درد و التهاب، و فیزیوتراپی برای تقویت عضلات و بازگرداندن دامنه حرکتی شانه توصیه میشود. فیزیوتراپی شامل تمرینات کششی و تقویتی باشد که به باز سازی تاندونها و بهبود قدرت شانه کمک میکند.
اگر پارگی تاندون شانه شدیدتر باشد یا پاسخ به درمانهای غیر جراحی کافی نباشد، نیاز به جراحی است. جراحی زمانی انجام میشود که پارگی تاندون کامل باشد یا آسیب به قدری جدی باشد که با روشهای غیر جراحی قابل درمان نباشد. در این روش، تاندون پاره شده، به محل اصلی خود بازمیگردد و با بخیهها یا تکنیکهای دیگر ترمیم میشود. بعد از جراحی، بیمار باید دورهای از فیزیوتراپی و توان بخشی را طی کند تا شانه به حالت طبیعی خود بازگردد و قدرت و حرکت آن بهبود یابد. به طور کلی، درمان پارگی تاندون شانه نیازمند پیگیری دقیق و برنامه ریزی شده است تا بیمار به طور کامل از آسیب، بهبود یابد و از بروز مشکلات جدید جلوگیری کند.
سوالات متداول
آیا همه موارد پارگی تاندون شانه نیاز به جراحی دارند؟
خیر. بسیاری از موارد خفیف تا متوسط با روشهای غیرجراحی مثل فیزیوتراپی، دارو درمانی و تمرینات اصلاحی قابل درمان هستند.
فیزیوتراپی چه کمکی به درمان پارگی تاندون شانه میکند؟
فیزیوتراپی با کاهش التهاب، تقویت عضلات اطراف شانه و بازگرداندن دامنه حرکتی، به بهبود عملکرد مفصل شانه و کاهش درد کمک میکند.
چند جلسه فیزیوتراپی برای درمان پارگی تاندون شانه لازم است؟
تعداد جلسات بستگی به شدت آسیب، سن بیمار و وضعیت کلی سلامتی دارد، اما بین ۱۰ تا ۲۰ جلسه فیزیوتراپی مورد نیاز است..
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
در صورت تجربه درد مداوم در شانه، ناتوانی در حرکت دادن دست، یا درد شبانه که فعالیتهای روزمره را مختل کرده باشد، لازم است سریعا به پزشک متخصص مراجعه شود.
سخن آخر
پارگی تاندون شانه، از جمله آسیبهایی است که در صورت نادیده گرفتن علائم اولیه، اثر مهمی بر کیفیت زندگی فرد میگذارد. تشخیص به موقع و انتخاب روش درمانی مناسب، بهویژه بهرهگیری از فیزیوتراپی تخصصی، نقش مهمی در تسریع روند بهبودی، کاهش درد و بازگشت توان حرکتی شانه دارد.